Η ερμηνεύτρια, δεν δίστασε να παραδεχτεί, μεταξύ άλλων, ÏŒτι ο παρορμητισμÏŒς της την οδήγησε σε παγίδες.

Προέρχεσαι απÏŒ μια πολύ δεμένη οικογένεια, έχεις μεγαλÏŽσει ανάμεσα σε αδέλφια αλλά και ξαδέλφια που τα αποκαλείς αδέλφια λÏŒγω του ισχυρού δεσμού των παιδικÏŽν χρÏŒνων. Σου λείπει κάτι τÏŒσο «ευρύ» τÏŽρα πια στην προσωπική σου ζωή;

«Επειδή ακριβÏŽς προέρχομαι απÏŒ μια τέτοια δεμένη οικογένεια, δεν θα μπορούσα στην ενήλικη ζωή μου να μην ψάξω να δημιουργήσω τη δική μου. Το σπίτι που θα ανήκω. Την πατρίδα μου. Ο Χρήστος και οι φίλοι μου είναι αυτή η οικογένεια για μένα. Και νιÏŽθω τÏŒσο ευτυχισμένη, ασφαλής και πλήρης μέσα σε αυτήν».

Οι τολμηρές και συχνές δημÏŒσιες τοποθετήσεις σου για πολιτικά και κοινωνικά θέματα σε έχουν πολλές φορές ρίξει στην αρένα του κανιβαλισμού του Διαδικτύου. Έχεις σκεφτεί μήπως ο αυθορμητισμÏŒς που έχεις στη ζωή σου, ÏŒταν μεταφέρεται αυτÏŒματα και στον δημÏŒσιο λÏŒγο, μπορεί να θαμπÏŽνει και να αποδυναμÏŽνει το μήνυμα λÏŒγω μιας ανεπεξέργαστης φράσης;

«Îˆχω κάνει το σφάλμα του παρορμητισμού και έχω πέσει στην παγίδα του. Έχω θεωρήσει δεδομένες τις αγνές προθέσεις του συνομιλητή μου κι έχω υποστεί τη βάρβαρη προσγείωση στην πραγματικÏŒτητα. Έχω υπάρξει αφελής και βιαστική κι έχω χτυπήσει το κεφάλι μου σε τοίχο. Δεν θα έλεγα ÏŒτι μετανιÏŽνω, αλλά αν μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρÏŒνο, θα φρÏŒντιζα κάποιες απÏŒ τις διατυπÏŽσεις μου να εξυπηρετούσαν καλύτερα την πρÏŒθεση του μηνύματος. Παρ' ÏŒλα αυτά, θεωρÏŽ ÏŒτι αντιμετÏŽπισα με συνείδηση τις ÏŒποιες συνέπειες και τελικά κατÏŒρθωσα να ωριμάσω μέσα απÏŒ αυτές».

Ο καλλιτέχνης έχει υποχρέωση να παίρνει το μέρος του ανυπεράσπιστου; Θαυμάζεις το έργο ÏŒσων δεν το έκαναν, τουλάχιστον φανερά;

«Για μένα καλλιτέχνης σημαίνει αδερφÏŒς του ανυπεράσπιστου, του αδύναμου, του άνισου, ÏŒπως έχει γράψει ο Γεράσιμος στην "Άπνοια". ΜπορÏŽ να θαυμάζω το έργο κάποιου που δεν το έχει κάνει, αλλά ποτέ τον ίδιο».

Τι ρÏŒλο παίζει στη ζωή σου να είσαι ÏŒμορφη; Είσαι μια γυναίκα που θα ασχοληθεί αρκετά με την εικÏŒνα της ως θηλυκÏŒ; Η «κορεκτίλα» της εποχής έχει βαφτίσει σχεδÏŒν σεξιστικÏŒ να αναφέρεσαι σε μια γυναίκα εξαίροντας την ομορφιά της.

«ΞεκινÏŽ απÏŒ το τι είναι για κάποιον ομορφιά ή πÏŽς νιÏŽθει ÏŒμορφος, είναι απολύτως υποκειμενικÏŒ. Εμένα μ' αρέσει να νιÏŽθω ÏŒμορφη, αλλά με τον δικÏŒ μου τρÏŒπο. Ντύνομαι και βάφομαι και φοράω τα τακούνια μου γιατί μου κάνει απλÏŽς κέφι. ÎŒχι γιατί αυτÏŒ με προσδιορίζει ως θηλυκÏŒ, ούτε γιατί έτσι πρέπει να κάνει μια γυναίκα. ΣεξισμÏŒς είναι ÏŒταν προσπαθεί κάποιος να ορίσει τον τρÏŒπο που θα νιÏŽσω "ÏŒμορφη" ή με κρίνει γι' αυτÏŒ που έχω επιλέξει να νιÏŽθω. ΤÏŽρα αν με θαυμάζει απλÏŽς, το παίρνω ως κομπλιμέντο και το δέχομαι με ευχαρίστηση, είπε στο ΒΗΜΑgazino.