«Îχω απομακρυνθεί απÏ το τραγοÏδι, δεν μπορÏ να τραγουδήσω Ïπως παλιά και δεν το καταδÎχομαι να συνεχίσω και να το κάνω αυτÏ και αν το κάνω καλά…» είπε σε μία κατάθεση ψυχής η Χάρις Αλεξίου μιλÏντας στον ΦÏτη ΑπÎργη στο δεÏτερο πρÏγραμμα.
Λίγο μετά την κυκλοφορία του δίσκου της με «Τα τραγοÏδια της ξενιτιάς», η Χάρις Αλεξίου μίλησε στο ΔεÏτερο ΠρÏγραμμα για την ξενιτιά στην οικογÎνειά της.
«Îχω απομακρυνθεί απÏ τραγοÏδι τελείως. Δεν μπορÏ να τραγουδήσω Ïπως τραγουδοÏσα παλιά. Και δεν καταδÎχομαι να συνεχίσω και να το κάνω αυτÏ, αν δε μπορÏ να το κάνω καλά.
Θα με ακοÏσετε σε λίγο καιρÏ σε Îνα τραγοÏδι με τη Γιασμίν, Îνα ντουÎτο που κάναμε μαζί που Îχω γράψει τους στίχους στα ελληνικά εγÏ και εκείνη τη μουσική και τους στίχους στα ισπανικά. Το ηχογράφησα πÎρσι το καλοκαίρι.
Είναι μια μπαλάντα που μποροÏσα να πω, αλλά δε με ακοÏει η φωνή μου πια και είπα πως είναι καλÏτερα να σταματήσω. Δεν είναι σωστÏ.
Το ΧειρÏγραφο ήταν το τελευταίο μουσικÏ που Îκανα. Υπήρχε ήδη το πρÏβλημα. Îταν με κάλεσε ο ΜικροÏτσικος να τραγουδήσω στους Βράχους του είπα “δεν τραγουδάω Θάνο μου αλλά θα είμαι εκεί για σÎνα”.
Πήρα λίγο θάρρος και μετά συνεργάστηκα με τον Ξαρχάκο στον ΖαμπÎτα. Εκεί πήρα την οριστική απÏφαση. Είπα “δε σου αξίζει να συνεχίσεις”. Δεν ήταν κάτι απλÏ, βεβαίως και το πÎνθησα.
Μπορεί και εγÏ να σαμποτάρισα τη φωνή μου. Îταν κατάλαβα πως δεν αποδίδω πια Ïπως παλιά, να την Îσκαψα λίγο παραπάνω.
Είπα “μην είσαι τÏρα νοÏμερο που βγαίνει και προσπαθεί να φτάσει τη νÏτα. ΑφοÏ δε μπορεί πια η φωνή σου να το βγάλει αυτÏ. Σεβάσου αυτÏ που Îχεις κάνει μÎχρι τÏρα”. Δε γράφω πια τραγοÏδια. Αν γράψω ξανά, θα περάσει κάποιος χρÏνος. Îταν γράφω εγÏ τραγοÏδι, μου βγαίνει αυτÏματα να το τραγουδήσω. ΟπÏτε τι να γράψω τÏρα;» τÏνισε η Χάρις Αλεξίου.
ΑκÏμη η Χάρις Αλεξίου μίλησε για την πρÏτη κιθάρα που της χάρισε επιστρÎφοντας απÏ μπάρκο ο αδελφÏς της, ενÏ μεταξÏ Î¬λλων αναφÎρθηκε και στα μαθήματα που πήρε δίπλα στον Καλδάρα και τα τσακίσματα που απολάμβανε ο ΝικολÏπουλος με τη φωνή της.